Ich bin ein Nederlander!

8 07 2009

Nieuws t/m week 147
Het is nu wel zo’n beetje een half jaar geleden dat ik wat geplaatst heb. Reden; een half wat kapotte laptop, veel werk en prive zaken.
Dus, hoogtijd om iedereen hierbij op de hoogte te stellen.
Ten eerste heb ik lange tijd zitten klungelen met mijn laptop (ventilator kapot) waardoor ik bijna niets kon doen op mijn laptop, dus ook geen update.
Daarnaast ben ik nog altijd erg druk met mijn werk zoals dat dan gaat. We hebben ook weken lang bij de dierenarts rondgelopen voor onze kat die uiteindelijk helaas is overleden. Ja, en zo vliegen de maanden zo voorbij!
Ook voetbal is nog altijd wekelijks een bezigheid. Eigenlijk is het elke week hetzelfde, je leeft naar het weekend toe dmv opschepperij met je collega’s onderling wie gaan winnen in het weekend. Daarnaast is een “klassieker”iets waar een fan zich helemaal naar toe leeft. elke keer weer wordt het helemaal voorbereid, speciale spandoeken, gekleurde (kleuren van onze club) kartonnen die dan door alle supporters omhoog gehouden worden etc etc.  Afgelopen mei, net 1 dag voor mijn verjaardag was “onze” klassieker aangebroken. Iets wat ik graag wilde meemaken, ik had altijd al zoveel gehoord dus dan moest ik er ook zeker bij zijn.  Het was helemaal waar! overladen vol, allemaal supporters die volop schreeuwen, veel spandoeken, veel kleuren, en vuurwerk.  Echter de wedstrijd was niet in ons voordeel, in de eerste helft moest een van onze spelers als met rood van het veld onterecht overigens, en goed we verloren uiteindelijk dan ook met 1-0 maar toch ook wel met opgeheven hoofd want; we waren wel beter.  Wat wel mooi was, was dat Dario Cvitanich, nu speler bij Ajax nog op het veld kwam en een staande ovatie kreeg van zijn oude club.  Hier is en blijft hij een held van Banfield.

Banfield - Lanus el Clasico

people anxious

Banfield - Lanus el Clasico

GREAT flag of BANFIELD

kick off

De volgende dag was mijn verjaardag, we zouden eerst een asado doen bij ons thuis met de hele familie maar net dat weekend kwam een schoonzus van mij in het ziekenhuis terecht dus was het plan helemaal omgegooid. We zijn naar een restaurant geweest in de wijk caballito. het was een “tenedor libre” wat dus betekent een entree betalen en dan zoveel eten als je wilt, dat is dan toch geweldig! Het restaurant was Aziatisch geörienteerd maar was toch een wereld keuken qua assortiment. Zo heb ik bijv. sushi gegeten, oesters, rabas, loempias, empanadas, nasi, soort van t-bone steak en nog wat groentes. En omdat ik jarig was kwam de ober nog aan met een taart van het huis en werd er een cd opgezet met verjaardags muziek, geweldig!

make a whish

Cheers

My B-day party at restaurant Cle in Caballito 2009

Direct na mijn verjaardag was ik me al aan het voorbereiden op mijn reis naar…NL!!! Wat een raar idee was het om weer naar Nederland te gaan, het is ook al inmiddels op 2 maanden na 3 jaar geleden dat ik daar was. Ook omdat je er helemaal naartoe leeft, wetende dat er veel veranderd is. Mensen die getrouwd zijn, mensen met nieuwe vriendin, verhuisd of nieuw huis etc. Ik had al een beetje gepland wat ik graag wilde doen, al moet ik zeggen dat daar uiteindelijk niet al teveel van terecht is gekomen. Wel moest ik de nodige cadeaus en goederen meenemen voor het thuisfront, dus nog als een gek aan de koop. Ook moest ik nog naar de migratie om mijn visa te betalen, hij was verlopen dus dan kan je niet zo het land uit. Maar gelukkig betaal je simpelweg een boete en krijg je een stempel met 10 dagen tegoed om het land te verlaten.
Donderdag 28 mei was dan de dag aangebroken, ik zou om half 2 met het vliegtuig naar huis gaan, ik was best zenuwachtig, dat viel me al op door de kringen op mijn shirt onder mijn oksels. De check-in ging best snel en zonder problemen en eigenlijk was het nog een half uurtje wat zitten en toen ben ik na afscheid te nemen van mijn Brenda en mijn schoonvader richting het vliegtuig gegaan. Ik was niet zeker op dat moment over het dragen van een mondkapje, op “Ezeiza” het vliegveld van Buenos Aires deelden ze wel folders uit over de “Mexicaanse griep”, hier genaamd gripe A.
Maar ik zag verder niet veel mensen het dragen dus heb ik het uiteindelijk ook maar achterwege gehouden, maar wel bij de hand just in case.
De vlucht verliep goed, ik vloog Rome, daar werd ik nog wel even aangehouden door een undercover douane-beambte of politie weet ik veel wie hij was. Hij wilde weten wie ik was, waar ik naartoe ging en waar ik vandaan kwam, en toen hij mijn paspoort zag met alle stempels fronste hij zijn wenkbrauwen, wat me eerst zenuwachtig maakte, maar ik lulde me er goed uit en hij vond het allemaal wel best! Nu kon ik verder lopen naar mijn gate voor de vlucht naar Amsterdam, daar zittende kon ik observeren de mensen die aan kwamen lopen. De Nederlanders plukte je er zo tussen uit, grappige bezigheid.

Rome Amsterdam

vlucht Rome - Amsterdam

Net voor het landen kon je mooi over Nederland heen kijken, als je zo lang weg bent dan realiseer je je pas hoe mooi Nederland kan zijn, kijkende over het coulissen landschap. Nu net voor het landen begonnen de emoties toch te komen en als je dan echt weer in Nederland staat is het toch best een apart gevoel. Na de koffers gesprokkeld te hebben kon ik dan eindelijk dat poortje door en geconfronteerd worden met mijn familie die me daar opwachten. Het was een heel mooi moment.

Aankomst Schiphol 2009

Op de weg naar huis kijk je rond en alles is zo raar, het landschap is je dan vreemd, auto’s die netjes in banen rijden, überhaupt de auto’s die er rijden qua luxe, en dan stonden we ook nog eens in de file van zo’n 20 a 30 km, ja…welcome home!!!
Alles was raar, zeker om dan uiteindelijk in Lochem aan te komen, alles was zo klein.
Die zaterdag ben ik al weer vroeg op pad gegaan nl. richting Amsterdam met de trein om goederen uit te wisselen (bij deze Vincent nogmaals bedankt!) en wat rond te neuzen daar. Het was best een rare bevinding om weer een in een Nederlandse trein te zitten, de Argentijnse zijn nl. totaal anders.
Mooi en ook best raar was het om mijn vrienden weer te zien, een ieder heeft natuurlijk veel te vertellen na 3 jaar verder maar na een tijdje gaat ook alles eigenlijk als vanouds, erg mooi!
Ook met mijn familie, eerst was het wat vreemd, mischien meer omdat ik bij mijn ouders thuis was en die alles in loop der jaren verbouwd hebben, dus ik herkende praktisch niets meer. Maar ook dat na enkele dagen is het gehele “Argentijnse ritme” er haast weer uit en ben je aangepast aan je omgeving.
Ik heb veel tijd kunnen doorbrengen met mijn neefje Jesse waar ik erg blij om ben.

ik en jesse

Sergento Jesse

partijtje voetbal

Ik had ook veel papierwerk te regelen voor een DNI of anders gezegd een 2e nationaliteit zodat ik in Argentinië kan verblijven zonder zorgen te maken over visa etc. Dat bleek echter allemaal niet zo makkelijk te gaan als ik gehoopt had. Vooral het bewijs van goed gedrag leverde enkele problemen op wat me een halve week nerveus liet. Dan na veel gebel, veel gemail, en gedram heb ik het dan toch voor elkaar gekregen, nu nog apostille erop en klaar was het!!!
In een van de weekenden heb ik gekookt voor mijn familie, dat vond ik geweldig om te doen want de Argentijnse keuken is groots met invloeden van oa. Spanje en Italië en ik wilde ze nieuwe dingen laten proberen van hier.
Zo had ik al een aantal dingen meegenomen uit Argentinie die ze in NL niet kennen zoals provoleta een soort provolone kaas met knoflook en andere kruiden.
en Mandioca bloem om Chipas te maken.

relleno de empanadas

empanadas

Empanadas

Argentine dinner

Dus had ik het volgende gemaakt, Empanadas; 5 smaken: Kip, Pittig Gehakt, verse tomaat en basilicum, tonijn, spinazie. En dan met Chipas en met gesmolten provoleta op stokbrood. Het kostte mij de hele dag om het te maken maar het was dan ook zeer geslaagd en gezellig.

De maand vliegt voorbij met visites naar iedereen die trots hun nieuwe huis wil laten zien, of kennis maken met nieuwe vriend of vriendin. Ook erg blij dat ik heb kunnen meemaken dat Paul en Sanne vader en moeder zijn geworden van hun dochter Faye! erg mooi hoor!
Ook erg mooi was de surprise party van mijn vrienden, wat Wout allemaal geregeld heeft erg mooi hoor en ja deze keer was het ECHT een verassing!
Mooi ook om iedereen eens te spreken, en ouderwets te ouwehoeren. Beetje bowlen, een beetje eten (BBQ) en dan ouderwets naar Cafe La Touche…ik vond het geweldig!!! Eerst die middag druk PeterBoon geholpen met de tuin straten…ik dacht…ik heb toch niks te doen dus even een makker helpen…maar wat een werkje zeg, al met al hebben we het dan wel afgekregen.

Paul en Sanne

Straten bij PeterBoon

potje biljart met Jim en Rik

Banfileño bij Zwiepse molen.

Rainbow in Lochem

Brothers in arms

friends party @ La Touche

La Touche with friends

laatste avond

Ja, en dan in de laatste week dan vliegt de tijd extra snel en kom je er achter dat je nog zoveel had willen doen, maar goed dat kan dan weer niet. Pindakaas!
Het was best moeilijk om afscheid te nemen van iedereen niet wetende waneer ik weer terug ben in Nederland, ik hoop snel. Sowieso ben ik in 2011 weer daar dat is al wel zeker maar of er tussentijds nog een vakantie in zit of anders…ik weet het nog niet.

De reis terug was moeizaam, afscheid nemen op Schiphol was best emotioneel, en ik had in Italië vertraging van een 2 uur. En de vlucht naar Buenos Aires was wel redelijk, ik zat middenin van het rijtje van 3 en links van mij zat een Française en rechts een Argentijn, we zaten af en toe wat te ouwehoeren wat me dan tenminste op andere gedachten bracht. Op het vliegveld moest ik gelijk een groot papier invullen ivm de mex.griep over symptomen, wie, wat, waar etc. zodat ze me konden achterhalen als dat nodig was. Maar dit leverde wel een chaos op, we stonden daar met zo’n 150 mensen, en daarna bij de douane nog eens een 200 erbij dus al met al was ik na het landen pas een anderhalf uur later buiten om Brenda te omarmen.
De dag hier was grijs en regenachtig en koud, niet echt geweldig om in terug te komen, maar goed de vakantie zit er weer op en alles gaat weer zijn gangetje. Ik ben die woensdag pas weer begonnen met werken, ik voelde me nog wat raar en moe die dinsdag, allemaal weer blij dat die Nederlander weer terug is!
Hier is het nu winter,  de eerste dagen dat ik weer in Argentinië was, was het zo’n 7 graden met een koude wind tot op het bot. Maar dan weer later in de week t/m nu  schommelt het kwik naar tussen de 15 graden en 20 graden en dan met een zonnetje…ach niet slecht zo’n winter! 😉

Iedereen bedankt voor een mooie tijd in Nederland en ik hoop jullie snel weer te zien. Ik zal proberen weer wat vaker updates te doen op mijn blog!

Groeten van nu weer heel ver

Chiel

Advertisements

Actions

Information

2 responses

8 07 2009
Beeman

Gait, ik vond het mooi dat je weer in het land was, cool dat je m’n huis hebt kunnen zien 🙂

Groeten vanuit NL!

14 07 2009
Vincent

He Chiel, Graag gedaan. Als je nog eens wat nodig hebt, ik hoor het wel.

Groet,
Vincent

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: