Hallo allemaal,

Dacht dat het wel een mooie gelegenheid was om een update te doen van hier. Hier alles goed, vorig weekend ben ik weer een jaartje opgeschoven…32 jaar alweer??? verschrikkelijk maar ja daar doe je dan ook weer niets aan! Ik ben wat grieperig dus we hebben het rustig aan gedaan. We hebben de dag met familie doorgebracht.

Vorig weekend was het hier ook het 200 jarig bestaan van Argentinië!
Vanaf vrijdag avond t/m dinsdag avond waren er festiviteiten vooral in het hart van Buenos Aires maar ook elders in het land.
Er was een groot podium waar op alle dagen tot diep in de nacht artiesten optraden in allerlei muziek genres maar dan van hier, dus folklore, tango, pop, rock en cumbia. Daarnaast was er op alle dagen grote stands met verkoop van producten van alle provinciën van Argentinië en ook elders in Zuid-Amerika.
La avenida 9 de Julio was gereserveerd op alle dagen voor defilés van alle types. Klassieke auto’s, Militair, defilé van alle landen van immigranten die dit land heeft, defilé van de geschiedenis van 200 jaar Argentinië. Op de werkelijk feestdag 25 Mei (1 dag na mijn verjaardag) was er veel, heel veel vuurwerk en overal de vlaggetjes van Argentinië en overal klonk het volkslied. Ik vond het heel raar om daar zo tussen te staan en moet dan ook zeggen dat ik me behoorlijk Nederlander voelde.
Op maandag opende het zeer grote Teatro Colon oftewel Columbus Theater zijn deuren na de laatste voorstelling in 2006 de renonvatie die gedaan is duurde maar liefst 9 jaar. Maar dat is het helemaal waard want dit theater is als nieuw. Teatro Colon is beschouwd in de wereld als een theater met een van de beste akoestiek en buiten dat de hele koloniale aankleding is geweldig.
zoals altijd, hier volgen foto’s om het verhaal kracht bij te geven:

OP DE VOLGENDE LINK VIND JE MEER FOTO’S, ZEER AAN TE RADEN WANT ZE ZIJN GEWELDIG!!! :
http://www.boston.com/bigpicture/2010/05/argentinas_bicentennial.html

en hier een video:

Nu alle competities gestopt zijn kan je merken dat iedereen hier in het WK voetbal denkt, elke dag is het wel in het nieuws en de camera draaide afgelopen week continu op het trainings veld van de Argentijnse selectie. De Argentijnen hebben er meer dan zin in en hebben de volle hoop in het kampioenschap.
Hier een video van de Argentijnse selectie op het moment dat ze op het vliegtuig stappen naar Zuid-Afrika:

Mijn idee is met een aantal Hollanders te verzamelen tijdens onze wedstrijden lijkt me fantastisch!!!
Vamos Holanda carajo!!!!

tot de volgende,
Chiel

Ja ik ben het, Chiel en nog altijd heelhuids hier in Argentinië!!
Het is veel te lang geleden en ik heb het elke keer weer verplaats om hier aan mijn weblog aandacht te besteden, maar tevergeefs.
Het leven als getrouwd man lijkt stukken drukker, een aantal belangrijke feestjes, en we zijn dan ook maar eens verhuisd en we hebben sinds 3 maanden een kattenbeest.
Ik ben druk geweest met mijn verblijfsvergunning hier. Het is nogal een gesleur, eerste keer alle papieren die ik had verzameld met apostille etc. inleveren en daarna na een aantal weken terug komen voor een tijdelijke verblijfsvergunning, deze is maar een 2 a 3 maand geldig. en daarna wachten op het uiteindelijke document. Elke keer dat we er heen moesten, was er een heel rij dus een 3 a 4 uur wachten is niks. En elke keer moet je dan weer terug komen voor een klein iets, kopietje van dit, kopietje van dat. Maar goed na een half jaar papier werk heb ik het in februari uiteindelijk rond gekregen. Toch is het dan nog niet klaar! Nu moest ik naar de gemeente voor een soort van sofi nummer en ID kaart. Maar dat bleek achteraf met 1 a dagen ook afgerond. Nu ben ik wachtende tot dit klaar is, en dat moet zo ongeveer in July/ Augustus zijn. Niet dat ik nu Argentijn ben, nee ik ben niets meer dan een burger met dezelfde rechten als een Argentijn, zonder het te zijn.

In Oktober hoorde we dat het studio-appartement dat in bezit is van de familie vrij kwam in verhuur dus leek ons het moment om een eigen stekje te hebben. Het is klein maar fijn en in het hart van Adrogue. In de hele maand November hebben we geschilderd en spullen gesprokkeld voor het huis. Uiteindelijk zijn we in December oververhuisd. Eind December begin Januari zijn we bezig geweest met de serre, eerder was dit nl. een patio wat bij de tuin hoorde. Maar omdat het best klein is en omdat de ouders altijd al plannen hadden om er een serre te plaatsen. We hebben het zelf gemaakt. Alleen de deuren en het buitenste dakdeel is door een bedrijf gedaan. In Januari had ik vakantie maar die is opgeslurpt door de bezigheden, maar dat vond ik allerminst erg, af is af en dan kunnen we tenminste relax genieten van het aparttementje. Ook hebben we een air-conditioner aangeschaft, iets wat absoluut geen overbodige luxe is hier in Argentinië, al hebben we die net sinds een aantal weken, en dus niet meer zo nodig.

het kampioenschap van Banfield afgelopen einde van het jaar verliep ontzettend spannend. We wonnen de ene na de andere wedstrijd. We zijn op de 13e December kampioen geworden van Argentinië. Iets wat voor het eerst is gebeurd sinds het 113 jarig bestaan van de club.
Hier volgen een aantal videos vanuit youtube van de gebeurtenissen rond het kampioenschap.
Hier het laatste moment voordat we kampioen werden :

En hier is het feest toen we terug kwamen in Banfield, want de laatste wedstrijd speelden we in la Bombonera tegen Boca Juniors.

hier alle goals van het kampioenschap :

Nu zijn we alweer bijna aan het einde van dit seizoen en het gaat iets minder we staan 5e. Maar dat is ook omdat we nu de Copa Libertadores spelen, dat is zeg maar de Champions League van Zuid Amerika. En omdat de wedstrijden sneller gespeeld moeten worden ivm het WK krijg je een raar tournooi.

In Januari smeerde de broer van Brenda ons een katje aan. Een oranje kat, past dus echt bij ons. het kost wel een beetje om een naam te vinden, we wilden een Nederlandse naam nemen maar goed dat is hier met de uitspraak niet echt te doen of het klinkt niet. Uiteindelijk is het “Loki” geworden. Loki de Scandinavische god en voor Little Orange KItty als je de speelt met de letters.
Hier een aantal foto’s van ons mormel.

Ons nest is af we hebben alles gerepareerd, we hebben de tuin in orde gemaakt en alles opgehangen en geïnstalleerd. We hebben ook maar kabel tv
genomen. Anders dat ik gewend was van mijn UPC abonnement is dat je voor ongeveer dezelfde prijs 80 kanalen hebt. Maar voor nu het belangrijkste is dat ik straks het WK kan volgen. Nu maar hopen dat op een van de 4 sportkanalen die we hebben ze de wedstrijden van het Nederlands Elftal uitzenden.
Anyway hier een kijkje op ons appartement:

Dit zijn allemaal wel zo’n beetje de hoogte punten van de afgelopen tijd.

Dit jaar kom ik helaas niet naar Nederland, het geld is er niet voor en ik kan ook niet meer weg ivm met de vakantie dagen, dit betreur ik wel en heb er flink over na moeten denken ivm met de trouwdag van Peter en Merian in Juni en Wout en Maria in July.
Wel kom ik ergens in 2011 naar Nederland en dat is ook al niet eens zo ver weg meer.
Ok mensen ik hoop dat het allemaal goed gaat met een ieder van jullie daar, en ik mis NL oh ja en jullie allemaal ook nog wel eens!
tot de volgende.

Chiel

Hallo allemaal,
Er zijn inmiddels al weer een 2 weken verstreken en ik kon geen tijd vinden om mijn update te doen.
In de laatste week voor het trouwen begonnen de zenuwen best wel op te lopen, die van mij en ook die van Brenda. De zondag voor het trouwen zijn we naar de klassieker voetbal wedstrijd geweest in Lanus met de hele dag zon op de knar, we keerden behoorlijk verbrand in het gezicht terug (gelukkig wel met een overwinning!2-1)
De woensdag voor het trouwen verbrande ik mijn hand door heet vet dat over mijn hand gleed iets dat met het betreffende product nooit gebeurd, nee, precies die woensdag VOOR mijn trouwdag, met gevolg een dikke reep verbrand huid met blaar van 14 cm van mijn pols naar duim, lekker lelijk.
Donderdags ben ik na het werk druk op zoek gegaan naar speciale pleisters zodat ik dat een beetje kon verbergen anders was het geen gezicht. De vrijdag ging snel voorbij. S morgens waren we zenuwachtig buiten dat regende het en waaide het behoorlijk. Op het nieuws werd er een weer alarm afgekondigd het leek allemaal een ramp!!! Maar uiteindelijk klaarde het behoorlijk op en denk ik dat we niet mogen klagen. Buiten dat, volgens bij geloof brengt het het huwelijk geluk als het regent, al met al goed dus!
Het duurde al met al 5 a 10 min. De beambte had moeite met het uitspreken van mijn naam, achternaam en die van mijn ouders, het was komisch om te horen.
Daarna hebben we een foto sessie gehouden op het gemeente huis en in Adrogue met als laatste de tuin van het restaurant waren we een lunch gingen eten. We hadden ook een bruidstaart in de kleuren gemaakt van Banfield Wit en Groen jajaja een echte fan doet dat dan haha!
Omdat de ceremonie op het gemeentehuis zo snel ging en omdat ze geen ceremonie inlassen voor ringen, hadden we onze eigen ceremonie gecreëerd voor de ringen. In het restaurant na het eten werd er een tafel gepresenteerd met de bruidstaart en champagne. Wij hadden de ringen in een oude zakdoek (zonder snot) van een oma van Brenda gedaan, en deze presenteerde Uma het nichtje van Brenda terwijl wij bij de tafel stonden, en we deden elkaar de ringen om. Vervolgens een toost Champagne en we sneden de taart. Allemaal zeer geslaagd met voor wat het was geslaagde foto’s van de paparazzi.
Daarna was alles voorbij en met een volle buik belande we thuis, spullen pakken voor onze huwelijks reisje. We hadden van een broer van Brenda een lang weekend naar Colonia in Uruguay gekregen. Zaterdag ochtend gingen we met de boot de Rio de la plata over, een tocht van een uur, behoorlijk snel.
Het was mooi weer dit weekend dus we konden volop genieten van het plaatsje. Colonia is een heel oud plaatsje dat nog zijn karakteristieke huisjes en straten heeft. Het stamt uit 1680 en heeft invloeden van de portugezen de spanjaarden.. En om mijn verhaal hier kracht bij te geven…hier de foto’s:

En hier de foto’s van ons reisje naar Uruguay:

Dit zijn er voldoende!!

Tot de volgende…

Chiel

Hola allemaal,

Ja, je leest het goed Brenda en ik gaan trouwen. De 18e September om 11 uur ‘s morgens gaan wij elkaar het ja-woord geven in het gemeentehuis te Adrogue!
De bedoeling is om eerst alleen voor  de gemeente te trouwen en dan eind volgend jaar voor de kerk te trouwen en dan pas ook het feest erbij zodat we nog een beetje kunnen sparen en mijn familie daar ook.
Een gedeeltelijke reden om juist nu te trouwen is voor mijn DNI (mijn naturalisatie), het werd zo ongelooflijke rompslomp om via werk de DNI te bemachtigen met veel papierwerk, legaliseren van, betalen hier betalen daar etc etc. Dus om het mezelf/ons niet moeilijk te maken hebben we besloten om nu te trouwen, iets wat we al wilden maar iets later.
Ik zal fotos uploaden als het zover is.

Saludos,
Chiel

De volgende dag was mijn verjaardag, we zouden eerst een asado doen bij ons thuis met de hele familie maar net dat weekend kwam een schoonzus van mij in het ziekenhuis terecht dus was het plan helemaal omgegooid. We zijn naar een restaurant geweest in de wijk caballito. het was een “tenedor libre” wat dus betekent een entree betalen en dan zoveel eten als je wilt, dat is dan toch geweldig! Het restaurant was Aziatisch geörienteerd maar was toch een wereld keuken qua assortiment. Zo heb ik bijv. sushi gegeten, oesters, rabas, loempias, empanadas, nasi, soort van t-bone steak en nog wat groentes. En omdat ik jarig was kwam de ober nog aan met een taart van het huis en werd er een cd opgezet met verjaardags muziek, geweldig!

Direct na mijn verjaardag was ik me al aan het voorbereiden op mijn reis naar…NL!!! Wat een raar idee was het om weer naar Nederland te gaan, het is ook al inmiddels op 2 maanden na 3 jaar geleden dat ik daar was. Ook omdat je er helemaal naartoe leeft, wetende dat er veel veranderd is. Mensen die getrouwd zijn, mensen met nieuwe vriendin, verhuisd of nieuw huis etc. Ik had al een beetje gepland wat ik graag wilde doen, al moet ik zeggen dat daar uiteindelijk niet al teveel van terecht is gekomen. Wel moest ik de nodige cadeaus en goederen meenemen voor het thuisfront, dus nog als een gek aan de koop. Ook moest ik nog naar de migratie om mijn visa te betalen, hij was verlopen dus dan kan je niet zo het land uit. Maar gelukkig betaal je simpelweg een boete en krijg je een stempel met 10 dagen tegoed om het land te verlaten.
Donderdag 28 mei was dan de dag aangebroken, ik zou om half 2 met het vliegtuig naar huis gaan, ik was best zenuwachtig, dat viel me al op door de kringen op mijn shirt onder mijn oksels. De check-in ging best snel en zonder problemen en eigenlijk was het nog een half uurtje wat zitten en toen ben ik na afscheid te nemen van mijn Brenda en mijn schoonvader richting het vliegtuig gegaan. Ik was niet zeker op dat moment over het dragen van een mondkapje, op “Ezeiza” het vliegveld van Buenos Aires deelden ze wel folders uit over de “Mexicaanse griep”, hier genaamd gripe A.
Maar ik zag verder niet veel mensen het dragen dus heb ik het uiteindelijk ook maar achterwege gehouden, maar wel bij de hand just in case.
De vlucht verliep goed, ik vloog Rome, daar werd ik nog wel even aangehouden door een undercover douane-beambte of politie weet ik veel wie hij was. Hij wilde weten wie ik was, waar ik naartoe ging en waar ik vandaan kwam, en toen hij mijn paspoort zag met alle stempels fronste hij zijn wenkbrauwen, wat me eerst zenuwachtig maakte, maar ik lulde me er goed uit en hij vond het allemaal wel best! Nu kon ik verder lopen naar mijn gate voor de vlucht naar Amsterdam, daar zittende kon ik observeren de mensen die aan kwamen lopen. De Nederlanders plukte je er zo tussen uit, grappige bezigheid.

Net voor het landen kon je mooi over Nederland heen kijken, als je zo lang weg bent dan realiseer je je pas hoe mooi Nederland kan zijn, kijkende over het coulissen landschap. Nu net voor het landen begonnen de emoties toch te komen en als je dan echt weer in Nederland staat is het toch best een apart gevoel. Na de koffers gesprokkeld te hebben kon ik dan eindelijk dat poortje door en geconfronteerd worden met mijn familie die me daar opwachten. Het was een heel mooi moment.

Op de weg naar huis kijk je rond en alles is zo raar, het landschap is je dan vreemd, auto’s die netjes in banen rijden, überhaupt de auto’s die er rijden qua luxe, en dan stonden we ook nog eens in de file van zo’n 20 a 30 km, ja…welcome home!!!
Alles was raar, zeker om dan uiteindelijk in Lochem aan te komen, alles was zo klein.
Die zaterdag ben ik al weer vroeg op pad gegaan nl. richting Amsterdam met de trein om goederen uit te wisselen (bij deze Vincent nogmaals bedankt!) en wat rond te neuzen daar. Het was best een rare bevinding om weer een in een Nederlandse trein te zitten, de Argentijnse zijn nl. totaal anders.
Mooi en ook best raar was het om mijn vrienden weer te zien, een ieder heeft natuurlijk veel te vertellen na 3 jaar verder maar na een tijdje gaat ook alles eigenlijk als vanouds, erg mooi!
Ook met mijn familie, eerst was het wat vreemd, mischien meer omdat ik bij mijn ouders thuis was en die alles in loop der jaren verbouwd hebben, dus ik herkende praktisch niets meer. Maar ook dat na enkele dagen is het gehele “Argentijnse ritme” er haast weer uit en ben je aangepast aan je omgeving.
Ik heb veel tijd kunnen doorbrengen met mijn neefje Jesse waar ik erg blij om ben.

Ik had ook veel papierwerk te regelen voor een DNI of anders gezegd een 2e nationaliteit zodat ik in Argentinië kan verblijven zonder zorgen te maken over visa etc. Dat bleek echter allemaal niet zo makkelijk te gaan als ik gehoopt had. Vooral het bewijs van goed gedrag leverde enkele problemen op wat me een halve week nerveus liet. Dan na veel gebel, veel gemail, en gedram heb ik het dan toch voor elkaar gekregen, nu nog apostille erop en klaar was het!!!
In een van de weekenden heb ik gekookt voor mijn familie, dat vond ik geweldig om te doen want de Argentijnse keuken is groots met invloeden van oa. Spanje en Italië en ik wilde ze nieuwe dingen laten proberen van hier.
Zo had ik al een aantal dingen meegenomen uit Argentinie die ze in NL niet kennen zoals provoleta een soort provolone kaas met knoflook en andere kruiden.
en Mandioca bloem om Chipas te maken.

Dus had ik het volgende gemaakt, Empanadas; 5 smaken: Kip, Pittig Gehakt, verse tomaat en basilicum, tonijn, spinazie. En dan met Chipas en met gesmolten provoleta op stokbrood. Het kostte mij de hele dag om het te maken maar het was dan ook zeer geslaagd en gezellig.

De maand vliegt voorbij met visites naar iedereen die trots hun nieuwe huis wil laten zien, of kennis maken met nieuwe vriend of vriendin. Ook erg blij dat ik heb kunnen meemaken dat Paul en Sanne vader en moeder zijn geworden van hun dochter Faye! erg mooi hoor!
Ook erg mooi was de surprise party van mijn vrienden, wat Wout allemaal geregeld heeft erg mooi hoor en ja deze keer was het ECHT een verassing!
Mooi ook om iedereen eens te spreken, en ouderwets te ouwehoeren. Beetje bowlen, een beetje eten (BBQ) en dan ouderwets naar Cafe La Touche…ik vond het geweldig!!! Eerst die middag druk PeterBoon geholpen met de tuin straten…ik dacht…ik heb toch niks te doen dus even een makker helpen…maar wat een werkje zeg, al met al hebben we het dan wel afgekregen.

Ja, en dan in de laatste week dan vliegt de tijd extra snel en kom je er achter dat je nog zoveel had willen doen, maar goed dat kan dan weer niet. Pindakaas!
Het was best moeilijk om afscheid te nemen van iedereen niet wetende waneer ik weer terug ben in Nederland, ik hoop snel. Sowieso ben ik in 2011 weer daar dat is al wel zeker maar of er tussentijds nog een vakantie in zit of anders…ik weet het nog niet.

De reis terug was moeizaam, afscheid nemen op Schiphol was best emotioneel, en ik had in Italië vertraging van een 2 uur. En de vlucht naar Buenos Aires was wel redelijk, ik zat middenin van het rijtje van 3 en links van mij zat een Française en rechts een Argentijn, we zaten af en toe wat te ouwehoeren wat me dan tenminste op andere gedachten bracht. Op het vliegveld moest ik gelijk een groot papier invullen ivm de mex.griep over symptomen, wie, wat, waar etc. zodat ze me konden achterhalen als dat nodig was. Maar dit leverde wel een chaos op, we stonden daar met zo’n 150 mensen, en daarna bij de douane nog eens een 200 erbij dus al met al was ik na het landen pas een anderhalf uur later buiten om Brenda te omarmen.
De dag hier was grijs en regenachtig en koud, niet echt geweldig om in terug te komen, maar goed de vakantie zit er weer op en alles gaat weer zijn gangetje. Ik ben die woensdag pas weer begonnen met werken, ik voelde me nog wat raar en moe die dinsdag, allemaal weer blij dat die Nederlander weer terug is!
Hier is het nu winter,  de eerste dagen dat ik weer in Argentinië was, was het zo’n 7 graden met een koude wind tot op het bot. Maar dan weer later in de week t/m nu  schommelt het kwik naar tussen de 15 graden en 20 graden en dan met een zonnetje…ach niet slecht zo’n winter!

Iedereen bedankt voor een mooie tijd in Nederland en ik hoop jullie snel weer te zien. Ik zal proberen weer wat vaker updates te doen op mijn blog!

Groeten van nu weer heel ver

Chiel